نکاتی برای شاد زیستن (گوشه نشینی شرعی و خوب)

در خانهات جای بگیر

گوشه نشینی شرعی و خوب، این است که از شر و اهل آن واز افراد بیکار و بزهکار دوری کنی؛ در این صورت خاطرت آرام خواهد شد و ذهنت دُرهایی از حکمت ارائه خواهد داد و نگاهت، در باغ معرفت به حرکت خواهد آمد.

گوشهگیری و دوری نمودن از آنچه که انسان را از کار خیر و عبادت باز میدارد و به خود مشغول میکند، داروی مهمی است که پزشکان و اطبای دلها، آن را تجربه کردهاند. این دارو، موفقیت بزرگی در معالجه کسب کرده است ومن شما را به آن راهنمایی میکنم. دوری گزیدن از بدی و افراد یاوه کار و فرومایه، یعنی بارورسازی فکر و اندیشه، یعنی برافراشتن خیمه تقوای الهی، یعنی جشن میلاد بازگشت به سوی خدا و به یادآوردن او. اجتماع و گردهمایی پسندیده، جمع شدن در کنار هم برای نمازهای پنجگانه و ادای نماز جمعه و مجالس علم و همکاری با یکدیگر برای کار خیر است. اما مجالس بیجا و گردهاییهای بیارزش، چیزی است که باید به شدت از آن پرهیز کرد و از آن گریخت. از اینرو به خاطر اشتباهات خود اشک ندامت بریز، زبانت را کنترل کن و در خانهات بمان. اختلاط و همنشینی بیهوده، جنگی بیرحمانه علیه روان انسان است و تهدیدی خطرناک برای امنیت و آرامش روانی میباشد. زیرا با کسانی همنشینی میکنی که ارکان شایعه پراکنی و قهرمانان دروغ بافی هستند و در ترساندن از بلاها و حوادث پیش نیامده، استاد میباشند؛ آنها کاری میکنند که روزی هفت بار پیش از آنکه مرگت فرا برسد، بمیری. ﴿لَوۡ خَرَجُواْ فِيكُم مَّا زَادُوكُمۡ إِلَّا خَبَالٗا﴾ [التوبة: ۴۷] «اگر همراه شما بیرون بیایند، جز تشویش و پریشانی چیزی به شما نمیافزایند». بنابراین تنها خواهش من از تو، این است که به کار خویش بپرداز و در خانهات بنشین. مگر آنکه به قصد گفته یا کردهای نیک، از خانهات بیرون بروی؛ در این صورت میبینی که قلبت، سامان مییابد و وقت گرانبهایت ضایع نمیشود و دیگر عمر خویش را هدر نمیدهی. زبانت از غیبت، قلبت از پریشانی، گوشهایت از شنیدن سخنان ناشایست و هرز و دلت از بدگمانی، سالم و در امان خواهد ماند. هرکس که این را تجربه کرده، میداند و هرکس بر مرکب اوهام سوار شده و با توده مردم بیهدف حرکت نموده، او را به حال خودش رها کن.

عوض هر چیزی را خدا میدهد

خداوند، هر چیزی را که از تو بگیرد، بهتر از آن را به تو خواهد داد، به شرط اینکه شکیبایی ورزی و به پاداش الهی امیدوار باشی. چنانچه در حدیث آمده است: «هر کس که دو چشمش را از او گرفتم و او شکیبایی ورزید، در عوض آن به او بهشت را خواهم داد».

«هر کس چیز دوست داشتنی او را از او گرفتم و او با چشم داشت پاداش، شکیبایی کرد، در عوض آن، بهشت را به او میدهم». هرکس فرزندش را از دست بدهد و شکیبایی ورزد، برایش خانهای در بهشت جاودان ساخته خواهد شد. این، فقط یک مثال است؛ امور دیگر را بر همین اساس مقایسه کنید.

از این رو به خاطر گرفتار شدن به بلایی، تأسف و حسرت مخور. چون پاداش بهشت و مزد بزرگی، نزد کسی که این بلا را مقدر کرده، وجود دارد.

دوستان خدا که در دنیا به بلا گرفتار شدهاند، دربهشت برین مورد تمجید و ستایش قرار میگیرند. ﴿سَلَٰمٌ عَلَيۡكُم بِمَا صَبَرۡتُمۡۚ فَنِعۡمَ عُقۡبَى ٱلدَّارِ ٢٤﴾ [الرعد: ۲۴] «درودتان باد به خاطر شکیبایی و صبری که نمودید. چه زیباست سرای آخرت».

شایسته است ما به پاداشی بنگریم که در برابر بلا داده میشود و در خیری که جای آن را پر میکند.

﴿أُوْلَٰٓئِكَ عَلَيۡهِمۡ صَلَوَٰتٞ مِّن رَّبِّهِمۡ وَرَحۡمَةٞۖ وَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُهۡتَدُونَ ١٥٧﴾ [البقرة: ۱۵۷] «درود و رحمتی از جانب خداوند بر ایشان است و اینان راه یافتگانند».

مصیبت دیدگان و بلاکشان را مبارک و مژده باد. بیتردید که عمر دنیا، کوتاه و گنج آن، ناچیز و اندک است و سرای آخرت، بهتر و ماندگارتر میباشد؛ هرکس، در این دنیا به بلا و مصیبتی گرفتار آید، در عوض در آن جهان پاداش خواهد یافت و هرکس در اینجا رنج و خستگی بکشد، در آنجا راحت خواهد شد؛اما سختترین چیز برای آنهایی که به دنیا دل بسته، عاشق آن گشته و به آن گرایش یافتهاند، از دست دادن لذتها و خوشیهای دنیا و آرامش و راحتی آن است. بنابراین مصیبتها و سختیها بر آنان بسیار دشوار و غیر قابل تحمل میباشد؛ زیرا آنها فقط زیر پاهایشان را نگاه میکنند و از اینرو چیزی جز دنیای زودگذر و فانی و بیارزش را نمیبینند.

ای رنج دیدگان و ای مصیبتزدگان! هر چیزی که از دست بدهید، باز هم شما سود بردهاید. خداوند پیامی برایتان فرستاده که سرشار از مهرورزی، لطف، پاداش و انتخاب درست است.

مصیبت دیدهای که چادر بلا، او را فرو پوشانده است، باید به این فکر کند که: «در نتیجه میان آنها دیواری زده میشود که دری دارد که درون آن، رحمت و بیرونش، عذاب است»: ﴿فَضُرِبَ بَيۡنَهُم بِسُورٖ لَّهُۥ بَابُۢ بَاطِنُهُۥ فِيهِ ٱلرَّحۡمَةُ وَظَٰهِرُهُۥ مِن قِبَلِهِ ٱلۡعَذَابُ ١٣﴾ [الحدید: ۱۳] آنچه نزد خداست بهتر و گواراتر و بزرگتر و ماندگارتر است.

ادامه دارد…

برگرفته از کتاب : غم مخور

مؤلف:عائض القرنی

مترجم: محمدگل گمشادزهی

تابش...