احياء شب قدر چگونه باشد؟

احياء شب قدر چگونه باشد؟ بوسيله نماز يا قرائت قرآن يا (مرور) سيره نبوي و موعظه و سخنراني و ارشاد، و برگزاري جشن و مراسم براي شب قدر در مسجد؟

اول: رسول خدا صلي الله عليه وسلم در دهه آخر ماه رمضان تلاش بيشتري در نمازخواندن و قرئت قرآن و دعا خواندن مي کردند که در ديگر روزهاي سال چنين تلاشي نداشتند، چنانکه عايشه رضي الله عنها روايت کرده که پيامبر صلي الله عليه وسلم : « كان إذا دخل العشر الأواخر أحيا الليل وأيقظ أهله وشد المئزر » (بخارى: ۲۰۲۴).

يعني: هنگاميكه دهه آخر رمضان، فرا مي رسيد، رسول الله صلي الله عليه وسلم كمرش را محكم مي بست (از همسران، دوري مي گزيد) و شب خود را با عبادت، زنده نگه مي داشت و خانواده اش را نيز بيدار مي كرد.

و در مسند امام احمد و صحيح مسلم آمده: «كان يجتهد في العشر الأواخر مالا يجتهد في غيرها».

يعني: در دهه آخر ماه رمضان تلاش بيشتري را (در عبادت) مي کردند که در ديگر روزهاي سال چنين تلاشي نداشتند.

دوم: پيامبر صلي الله عليه وسلم بر قيام شب قدر از روي ايمان و نيت کسب ثواب، انگيزه و علاقه زيادي داشتند، چنانکه از ابوهريره رضي الله عنه روايت است که پيامبر صلي الله عليه وسلم فرمودند: «من قام ليلة القدر إيماناً واحتساباً غفر له ما تقدم من ذنبه». رواه الجماعة إلا ابن ماجه.

يعني: « کسي که ماه رمضان را با ايمان و به نيت کسب ثواب قيام (شب زنده داري) کند؛ گناهان گذشته اش بخشيده مي شود».

سوم: از افضلترين دعاهايي که در شب قدر خوانده مي شود، دعايي است که پيامبر صلي الله عليه وسلم به عايشه رضي الله عنها ياد دادند، چنانکه ترمذي از عايشه رضي الله عنها روايت کرده و حديث را هم صحيح دانسته، که او گفت: گفتم: اي رسول خدا! اگر شب قدر را دانستم در آن چه (دعايي) بگويم؟ فرمود: « قُولي: اللهمَّ إنّك عفُوُّ تُحبُّ الْعَفْو فاعْف عَني». « بگو: خداوندا! تو بخشنده اي، عفو و بخشش را دوست داري؛ پس مرا مورد عفو و بخشش قرار بده».

چهارم: اما تخصيص شبي از رمضان به اينکه آن شب، شب قدر است! اين (تعين و تخصيص) نياز به دليل دارد که چرا آن شب قدر است اما ديگر شبها نيست، اما شبهاي فرد دهه آخر رمضان از ديگر شبها، و شب بيست و هفتم نيز از ديگر شبهاي (فرد) احتمال اينکه شب قدر باشد بيشتر است؛ چنانچه احاديثي دليل بر گفته هايي که ذکر کرديم وارد شده اند.

پنجم: اما بدعت نه در رمضان و نه در غير آن جايز نيست، از پيامبر صلي الله عليه وسلم روايت شده که فرمودند: «من أحدث في أمرنا ما ليس منه فهو ردّ». متفق عليه

«هر کس چيزي را در دين ما ايجاد کند که جزو آن نيست ، مردود است واز او پذيرفته نمي شود.»

در روايت ديگر آمده است: «من عملَ عملاً ليس عليه أمرنا فهو ردّ».

«هرکس کاري کند که مطابق دين و سنت ما نباشد ،مردود است».

پس آنچه که در بعضي از شبهاي رمضان بعنوان جشن و مراسم برگزار مي شود، نمي دانيم که اصلي (در دين) داشته باشد، و بهترين هدايت، هدايت محمد صلي الله عليه وسلم است و بدترين اعمال بدعتها هستند.

منبع: سايت جامع فتاواي اهل سنت و جماعت

تابش...